ไม่มีเหตุผลในความรู้สึกแบบนี้

ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

รู้เพียงแค่ว่ามันก็ นานมาแล้ว...

เธอ กับ ฉัน รู้สึกดี ๆ

แต่มันยากต่อการเป็นคนรักกัน

อึดอัดจัย..เวลาที่ต้องอยู่ใกล้กัน

แต่ทำอะไรอย่างที่อยากทำไม่ได้

เสียจัย..เวลาที่เห็นเธอคุยกับใคร

หรือใกล้ชิดกับใคร ?

อยากร้องไห้ทุกครั้งเวลาที่เราไม่คุยกัน

เค้าก็ทรมานเหมือนกัน

แต่ ! เค้าก็เหนื่อย เค้าอยากจบปัญหาทุกอย่าง

เค้าขอโทษที่ชอบทำตัวงี่เง่าอยู่เรื่อย...

บางครั้งเค้าอยากเดินหนีแกไปให้ไกล ๆ

บางครั้งเค้าก็อยากกอดแก

แต่เค้าคงกอดแกไม่ได้หรอก...

ถ้าเค้ากอดแกแล้ว เค้าไม่อยากปล่อยอ้อมกอดนั้นให้หายไป

มันยากที่เค้าจะเดินออกมาจากอ้อมกอดอุ่น ๆ นั้นแล้วมายืนอยู่คนเดียวอีกครั้ง

หลังจากนี้...เค้าจะพยายามไม่รู้สึกกับแกมากไปกว่าฐานะที่เราควรจะเป็น

แต่ ! เค้ายังอยากให้แกรู้ไว้ ว่าสิ่งที่เค้าเคยพูด เค้าจะไม่ผิดคำพูด

แล้วสิ่งที่แกพูดไว้ในทุก ๆ คำ เค้ายังจำมันได้ดี

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้กันเสมอมา

เค้ามีความสุขเวลาที่เราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

ขอบคุณที่เข้ามาเติมเต็มหัวใจเค้าให้สดชื่นอีกครั้ง

และขอบคุณที่ทำให้เค้ารู้ว่า มิตรภาพ ยังคงสำคัญกว่าความรักเสมอ..

“ แปลกนะ เราสองคนมีความรู้สึกเดียวกัน แต่ทำไม ? มันมีอะไร

นอกจาก “ เพื่อน “ 

.

.

.